Besin destekleri, modern sağlık yönetiminin en sık kullanılan araçları arasındadır. Bu desteklerin neye göre planlandığı, klinik sonuçlar açısından belirleyici olur. Ne var ki uygulamada çoğu zaman toplum ortalamalarına dayanan laboratuvar referans aralıkları esas alınmaktadır. Bu yaklaşımın, hücresel düzeydeki ihtiyaçları her zaman yansıtmadığı görülmektedir.
Referans aralıkları, toplumun büyük bir bölümünden elde edilen istatistiksel verilerle oluşturulmaktadır. Bu aralıklar, akut patolojilerin ayırt edilmesi için kullanılmaktadır. Bir parametrenin referans içinde yer alması, o biyolojik yolun optimal çalıştığı anlamına gelmemektedir. Örneğin B12 vitamini, referans aralığında normal görünebilir. Ancak bu değerle birlikte homosistein yüksekliği artışı saptanabilir. Bu durumda hücresel düzeyde B12 fonksiyonelliğinin yetersiz olduğu anlaşılmaktadır.
Bu nedenle referans aralıkları, yalnızca “hastalık var mı” sorusuna yanıt vermektedir. “Hücreler bu besini etkin kullanabiliyor mu” sorusu ise cevapsız kalmaktadır.
Fonksiyonel ihtiyaç, bir besin öğesinin hücresel yolaklarda ne kadar etkin kullanıldığını ifade etmektedir. Bu yaklaşımda tek bir parametreye değil, biyokimyasal ağın tamamına bakılmaktadır.
Gentest yaklaşımında, besin destekleri Longevity perspektifiyle ele alınmaktadır. Bu perspektifte amaç, eksikliği “hastalık eşiğine gelmiş” parametreleri yakalamak değil, fonksiyonel kapasiteyi korumak ve biyolojik yaşlanma hızını yavaşlatmaktır.
Gentest Longevity yaklaşımında şu başlıklar birlikte değerlendirilir:
• Genetik yapı
• Epigenetik sağlık ve yaşlanma
• Telomer uzunluğu
• NAD⁺ düzeyi*
• Biyokimyasal analizler
• Aminoasit profilleri
• Organik asit analizleri
• Dokuda hormon analizleri
• İdrarda hormon metabolitleri
• Nörotransmitter analizleri
• Oksidatif stres göstergeleri (TAS/TOS)
Bu veriler sayesinde, hücresel enerji üretimi, metilasyon kapasitesi, antioksidan savunma, detoksifikasyon potansiyeli ve yüzlerce hücresel mekanizma değerlendirilir.
